മരുമക്കത്തായം

കൊച്ചിയിലെ രാജവംശം ഒരിക്കൽ ലോകത്ത് അപൂർവമായി കണ്ടിരുന്ന ഒരു രീതിയാണ് പിന്തുടർന്നിരുന്നത് — മാതൃകേന്ദ്ര അവകാശവ്യവസ്ഥ. ഇന്നത്തെ പോലെ അല്ല, അന്നത്തെ കാലത്ത് അധികാരം പിതാവിൽ നിന്ന് മകനിലേക്ക് അല്ല, മറിച്ച് അമ്മയുടെ വംശത്തിലൂടെയാണ് ഒഴുകിയത്. രാജാവിന്റെ സിംഹാസനം പോലും അവന്റെ സ്വന്തം മകനിലേക്ക് പോകാതെ, സഹോദരിയുടെ മകനിലേക്ക് കൈമാറപ്പെടും. ആ രീതിയിൽ, ഓരോ സ്ത്രീയും ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദുവായി മാറി.

ഒരു തറവാട്ടിൽ ജനിച്ച പെൺകുട്ടി, അവളുടെ ജീവിതം വിവാഹത്തോടെ അവസാനിക്കുന്നില്ലായിരുന്നു. നമ്പൂതിരി ബ്രാഹ്മണരുമായി വിവാഹിതരായിരുന്നെങ്കിലും, അവർ സ്വന്തം വീട്ടിൽ നിന്നു പുറത്തേക്കു പോയിരുന്നില്ല. ആ വീടായിരുന്നു അവരുടെ ലോകം. അവിടെ തന്നെയാണ് അവർ അവരുടെ കുട്ടികളെ വളർത്തിയത്. ആ കുട്ടികൾ തന്നെയാണ് രാജവംശത്തിന്റെ ഭാവി, അധികാരത്തിന്റെ പിന്‍ഗാമികൾ.

ഈ വീട്ടിൽ പുരുഷന്മാർക്ക് ഒരു വ്യത്യസ്തമായ സ്ഥാനം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ അധികാരം കൈവശം വെച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും, അവരുടെ ജീവിതം ഒരു താൽക്കാലിക അതിഥിയെപ്പോലെ ആയിരുന്നു. നായർ കുടുംബങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള സ്ത്രീകളെയാണ് അവർ വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നത്. എന്നാൽ ആ സ്ത്രീകൾക്ക് ഭർത്താവിന്റെ കുടുംബത്തിൽ ഒരു അവകാശവുമില്ല. അവർക്കു ജനിക്കുന്ന കുട്ടികൾക്കും പിതാവിന്റെ സമ്പത്തിൽ പങ്കില്ല. അവർക്കുള്ള വംശം, അവരുടെ അമ്മയുടെ വീട്ടിലാണ്.

ഇത് കേൾക്കുമ്പോൾ, ഇന്നത്തെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ ചിലർക്കിത് അസാധാരണമായി തോന്നാം. പക്ഷേ അന്നത്തെ കാലത്ത്, ഈ രീതിയാണ് കുടുംബങ്ങളെ ഒരുമിച്ച് പിടിച്ചു നിർത്തിയത്. സ്ത്രീകൾക്ക് ഒരു ഉറച്ച സ്ഥാനം നൽകിയ ഒരു സാമൂഹിക ഘടനയായിരുന്നു ഇത്.

എന്നാൽ കാലം മാറി… നിയമങ്ങൾ മാറി… സമൂഹത്തിന്റെ ചിന്താഗതിയും മാറി.

കേരളത്തിൽ സംയുക്ത കുടുംബ വ്യവസ്ഥയും ഈ മാതൃകേന്ദ്ര അവകാശരീതിയും പിന്നീട് നിയമം വഴി അവസാനിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ഒരിക്കൽ സ്ത്രീകളുടെ കൈകളിൽ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരുന്ന ആ ശക്തി, धीरे धीरे പിരിഞ്ഞുപോയി. പഴയ തറവാട്ടുകൾ ശൂന്യമായി, ആ വലിയ വീടുകളിൽ ചിരികളുടെ പകരം നിശ്ശബ്ദത വന്നു.

ഇന്നും, പഴയ ഫോട്ടോകൾ നോക്കുമ്പോൾ, ആ തറവാട്ടമ്മമാരുടെ കണ്ണുകളിൽ കാണുന്ന അത്ഭുതകരമായ ആത്മവിശ്വാസം നമ്മളോട് എന്തോ പറയുന്നു —

“ഒരു കാലത്ത്, ഈ ലോകം ഞങ്ങളുടേതായിരുന്നു…”